เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

….ตะวันเริ่มคล้อยลงจะลับเหลี่ยมเขา ผมกับคนรักของผมเดินกลับมาที่รถหลังจากที่เธอเล่นน้ำจนพอใจ.. เด็กๆพวกนั้นยังไม่กลับบ้านยังคงหอบดอกไม้คนละห่ออยู่เช่นเดิม
 “ เอ๊ะ !! ดอกไม้นี่คุณซื้อมาหรือคะ” คนรักของผมถามหลังจากที่ผมหอบดอกไม้ของอาเพอกลับมาด้วย 
“ ผมซื้อมาว่าจะเอาใส่แจกันในห้องนะ ดอกเดิมเหี่ยวแล้วหละ ” ผมเลี่ยงที่จะบอกว่าอาเพอให้ผมมาในราคายี่สิบบาท
 “ สวยจัง ถ้างั้นเราสองคนช่วยกันจัดดอกไม้ใส่แจกันกันนะคะ  หลังจากทานอาหารเย็นแล้วดีมั๊ยเอ่ย ? ” ...
ผมยิ้มไม่ตอบแต่ก็นึกเอ็นดูในคำอ้อนของคนรักของผม
“ คุณหิวหรือยังครับ” ผมเอียงหน้าเข้าไปใกล้ ๆ 
“หลังจากหอมนี้ ก็คงจะหิวได้ที่แล้วค่ะ พ่อบ้านคนเก่				
 28    0    0