ในแง่แห่งพฤติกรรมองค์กร
ปัจเจกบุคคล ส่วนใหญ่ มีได้มีภาวะวิสัยแห่งการเป็นสมบัติแห่งองค์กรใดอย่างแท้จริง
ในการปกครอง ปัจเจกบุคคล จึงมักกระทำไปอย่างไม่ราบรื่นเท่าใดนัก โดยเหตุผลแห่งพุทธิปัญญาอันเป็นภาวะรากฐานจิตวิญญาณแห่งปัจเจกบุคคลเหล่านี้
ปัจเจกบุคคล อาจมิได้แสดงตนเป็น คนผู้คลั่งถือลัทธิใด อาจมิได้แสดงตนเป็นสาวกแห่งศาสนาคือคำสอนใด อาจมิได้แสดงตนเป็นสีและเหล่าใดอย่างชัดเจน
ด้วยความกลืนกันแห่งจิตวิญญาณตนสู่วิถีปัญญาบริสุทธิ์แห่งตน อันเป็นบารมีธรรมเฉพาะตนมา เราจึงจะภาพความรู้สึกรวมบริสูทธิ์แห่งภาวะธรรมในจิต หรือ จิตในธรรม แห่งปัจเจกบุคคล เป็นเด่นชัดกว่าการถือคติ