เป็นครั้งที่ห้าแล้วนะของคืนนี้ ที่ผมลุกจากเตียงขึ้นมาทำอะไรงี่เง่าๆ ซ้ำซากวนเวียนอยู่อย่างนี้ เริ่มจากเดินวนไปวนมาเหมือนหนูติดจั่น ดื่มน้ำ จุดบุหรี่สูบ เดินวนไปวนมาอีก เข้าห้องน้ำ หยุดยืนที่หน้ากระจก จ้องมองภาพผู้ชายในนั้น เราสบตากัน ผมจ้องหน้ามัน มันจ้องหน้าผม ให้ตายเถอะ ! ผมโคตรเกลียดขี้หน้ามันเลย อยากจะซัดปากมันสักเปรี้ยง ให้มันสาสมกับความโง่ ความซื่อบื้อ ปัญญาอ่อนของมัน เผื่อว่าจะฉลาดขึ้นมาบ้าง
โธ่ ไอ้ควายเอ๊ย ! ทำไมมึงถึงได้โง่ โง่ โง่ โง่ โง่อย่างนี้ ทำผิดซ้ำผิดซากอยู่นั่นแหละ ทำไมไม่รู้จักจำ...ผมแหกปากตะโกนด่าตัวเองอยู่ในใจ
ใช่...ผมนอนไม่หลับ คุ