เรื่องสั้น นิยาย

มั่นใจ...ว่ารัก (ยังไง?)

เป็นครั้งที่ห้าแล้วนะของคืนนี้  ที่ผมลุกจากเตียงขึ้นมาทำอะไรงี่เง่าๆ ซ้ำซากวนเวียนอยู่อย่างนี้  เริ่มจากเดินวนไปวนมาเหมือนหนูติดจั่น  ดื่มน้ำ  จุดบุหรี่สูบ  เดินวนไปวนมาอีก  เข้าห้องน้ำ  หยุดยืนที่หน้ากระจก  จ้องมองภาพผู้ชายในนั้น  เราสบตากัน  ผมจ้องหน้ามัน  มันจ้องหน้าผม  ให้ตายเถอะ ! ผมโคตรเกลียดขี้หน้ามันเลย อยากจะซัดปากมันสักเปรี้ยง ให้มันสาสมกับความโง่ ความซื่อบื้อ ปัญญาอ่อนของมัน เผื่อว่าจะฉลาดขึ้นมาบ้าง…โธ่  ไอ้ควายเอ๊ย !  ทำไมมึงถึงได้โง่  โง่  โง่  โง่  โง่อย่างนี้  ทำผิดซ้ำผิดซากอยู่นั่นแหละ ทำไมไม่รู้จักจำ...ผมแหกปากตะโกนด่าตัวเองอยู่ในใจ  

                 ใช่...ผมนอนไม่หลับ  คุ				
 817    0    0