บอม : ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรนิ มีน : ไปเล่นกับกลุ่มของนายเหอะ ที่นั่นมีสาวๆรอบริการนายอยู่แล้วนี้ มาตามฉันให้เสียเวลาทำไม ยิ่งพูด ก็เหมือนจะพากันหลงเข้าป่าอยู่ดี มีนจึงหยุดแล้วนั่งลง บอมเลยนั่งใกล้ๆ มีน : โอ้ ! พระเจ้า ลูกหลงทางเสียแล้ว โปรดนำทางให้ลูกได้พบกับเพื่อนๆเถิด ขอพระนามของพระองค์จงเป็นที่สักการะ บอม : มั่วแต่เสียเวลาอ้อนวอนพระเจ้า ฉันว่าเรารีบหาทางออกเถอะ ก่อนที่จะมืดจะค่ำกว่านี้ มีน : ไม่ต้องมาสั่งนะ นายไม่ใช่พ่อฉันนิ อย่ามายุ่ง ฉันจะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน อยากกลับก็กลับคนเดียวดิ ฉันไม่กลับซะอย่าง อุ้ย ! ทำไมเจ็บยังงี้ละ มีนพูดไปบ่นไป เลยไม่ทันสังเกตว่าข้างหน้ามีต้นไม้ใหญ่ เธอจึง