เส้นทางจากกรุงเทพฯไปยังนครนายก ระยะทางไม่ไกลเลย แต่ก็นานพอที่ฉันคิดอะไรได้หลายอย่าง เสียงหัวเราะของเพื่อนๆดังมาเป็นระยะ มีเสียงคุยกันเบา ๆ บ้าง และมีบางคนหลับ.. ฉันดึงปีกหมวกให้หรุบต่ำลง เพื่อบังแดด ว่าจะหลับตาสักพัก แต่เสียงโทรศัพท์ก็ทำให้ฉันเปลี่ยนใจ ถึงไหนแล้วครับคนดี แล้วเมารถหรือเปล่า ว่าจะบอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วให้เตรียมยาแก้เมารถไปด้วย แต่ก็ลืม เอ ตรงนี้ เรียกไม่ถูกเหมือนกันค่ะ เพิ่งจะผ่านดรีมเวิร์ล เส้นทางนี้เรียกว่าคลองอะไรนี่แหล่ะ แต่ไม่รู้คลองเท่าไหร่ค่ะ ฉันตอบ เมารถหรือเปล่าครับ ไม่เลยค่ะ แอร์เย็นสบาย ก็เลยไม่มีอาการค่ะ ผมจะเข้าห้องประชุมครับ เป็นห่วงเลยโท