เฌอเข้ามาบ้านกลอนก็หลายพ.ศ.แล้วนะ และใครคือเพื่อนคนแรก และคนต่อๆมา เฌอจำไม่หวาดไม่ไหวจริงๆ แต่ที่สนิทสนมกันก็มีหลายคน ที่พบเจอกันแบบตัวเป็นๆก็หลายตัว เจ๊ยหลายคนเหมือนกัน และเราก็ได้สานต่อมิตรภาพกันก็หลายคนและอีกหลายคนที่ห่างหายไปตามกาลเวลา.. และอีกหลายคนเรารู้จักผ่านตัวอักษร ที่แอบแซว แอบกัด แอบจิก แอบข่วน แอบเกา อีกหลายๆแอบ (มีอีแอบรึป่าวก็ไม่แน่ใจ อิอิ) ทำให้เราสนิทสนแบบเผลอใจโดยไม่รู้ตัวก็หลายคน เง้อออ เป็นความรู้สึกที่ประทับใจที่บอกไม่ถูกจริงๆ ยากอธิบายเป็นลายลักษณ์อักษรที่สวยหรู และยากอธิบายด้วยคำพูดที่แสนจะไพเราะ เอิ๊กๆๆ (เกิดมาไม่ค่อยพูดเพราะพริ้งกับใครสาด้วย คิกๆๆ)