คุณเปลี่ยนไปตั้งแต่วันนั้น ดูเหมือนว่าคุณไม่ยกโทษให้ผม ฉันก็รู้อยู่แก่ใจว่าเขาหมายถึงวันไหน คำถามที่คุณถาม มีคำตอบอยู่ในนั้นแล้วค่ะ ฉันต้องเค้นแต่ละคำออกมาด้วยความกล้ำกลืน ทำไมล่ะครับ ทำไม .. ทำไมคุณไม่ให้โอกาสผมอีกสักครั้งล่ะ เขาเองก็เสียงสั่น ๆ ศรัทธาที่หายไป ยากเติมสิ่งใดไปทดแทน และแล้วฉันปล่อยให้น้ำตาไหลเปรอะสองแก้ม ผมขอโทษ เขายื่นมือมาแตะปลายนิ้วของฉัน แต่ฉันก็ทำราวกับว่า ไม่ได้รู้สึกถึงรสสัมผัสแต่อย่างใด