ลมแปรแขมร์เลอ
เสียงกบเขียดละเมียดกล่อมปรุงย้อมจิต
น้ำอัมริดกลิ่นหอมย้อมโหยหา
หวลถวิลกลิ่นเนื้อเจือบางครา
ละห้อยหาอยู่เช้าเย็นมิเว้นวัน
จากชายทุ่งเรือนทองที่ครองคู่
ไปไกลกู่เมืองใหญ่...ที่ใฝ่ฝัน
ลืมเสียเล่ารอยทางย่างรำพัน
โอ้แจ่มจันทร์..เจ้าไปไกล..ไม่หวลคืน
เฝ้าโอดครวญเดียวดายที่ชายทุ่ง
กลิ่นน้ำปรุงไอดินสิ้นแรงขืน
ถูกความเศร้าเข้ากระทำสุดกล้ำกลืน
พรรษาอื่นเคยงดเหล้า..เข้าวัดวา
มาปีนี้พรรษาแตกแต่แรกเริ่ม
ถูกความเดิมเข้ากัดกินสิ้นหรรษา
สิ้นแล้วใจที่เคยมั่นแต่นั้นมา
จำเพียงว่าพรรษานี้พี่มีกรรม..
.....อิอิ...แบบว่า
2813
4
0
หน้าส่วนตัว
