ราม ลิขิต
หัวถึงหมอนตอนหมาหน้าบ้านเห่า
ดึกเงียบเหงาวังเวงเกรงจะหอน
ผีไม่กลัวอย่ายั่วหูหนูจะนอน
ขืนทำบอนบ่นดีเดี๋ยวตีตาย
ไม่ใช้มุ้งแบบเก่าเราไม่ชอบ
อยู่ในกรอบคับคอกเลยบอกขาย
ใช้มุ้งลวดโล่งร่างกว้างสบาย
ถึงดูคล้ายมุ้งสายบัวไม่กลัวเลย
จะกลิ้งซ้ายส่ายขวาขดหน้าหลัง
จะลุกนั่งจะออกฉี่ดีจริงเหวย
หายใจคล่องสองรูรู้เสบย
ไม่ต้องเกยเก็บมุ้งให้ยุ่งมือ
เป็นความสุขทุกข์ไร้ใจขี้เกียจ
เรื่องความเครียดปลิดหายสบายบรื๋อ
จนวันหนึ่งเมื่อร้อนย่างถึงครางฮือ
หลังหนาวปรื๋อจากไปไม่กี่วัน
ร้อนตับแลบแสบทรวงทะลวงแหลก
เหงื่อมันแตกอกตรมระทมถัน
เปิดพัดลมพรมห้องอยู่สองจันทร์
แต่ลมมันไม่ระบายตายแล้วเรา
ลมข้า