รุ้งสวรรค์
ยามเมื่อฝนตกโปรยปราย
รุ้งขึ้นเป็นสายที่ตรงขอบฟ้า
วิหคเริ่มออกบินสู่นภา
หมู่สกุณาแวกว่ายออกสู่ชล
ยามเมื่อฝนตกโปรยปราย
น้ำตาไหลเป็นสายไม่หายไปพร้อมฝน
เพราะรักแล้วช้ำเวียนวน
ความรักของคนช่างแปลกสิ้นดี
ยามเมื่อฝนตกโปรยปราย
น้ำไหลเป็นสายไหลไปทุกที่
ไม่เคยมีใครมาหยุดได้สักที
เหมือนเวลาที่ไม่เคยรอใคร
ยามเมื่อฝนตกโปรยปราย
เธอกับฉันเดินเล่นสายฝนไป
ปล่อยตัวและปล่อยใจ
ปล่อยให้น้ำไหลชะล้างใจที่อ่อนแอ
ยามเมื่อฝนตกโปรยปราย
ยังมีคนที่จิตใจยังไม่แพ้
ขอสู้ต่อไปแม้ไม่มีใครเหลียวแล
ขอเพียงแค่...มีเพียงเธอเป็นกำลังใจ