กลอน

กลอน โคลง กาพย์ยานี

กลอนดีๆนับแสนกลอนจากนักเขียนมากมาย ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวความสุข เศร้า เหงา รัก จากคมความคิดสู่คมอักษร

~ผาตั้ง,ผาบ่อง~

สายน้ำสีเงิน

   เย็นยะเยียบเหยีบย่ำหยั่งภูผา
หลบหลีกเลี่ยงบอกลานครสรวง
สู่ผาตั้งผาสูงใหญ่ใกล้แดนดวง
ดั่งภาพลวงภาพนิมิตยังติดตา
   เมฆหมอกขาวขาวกว้างทะเลหมอก
ค่อยค่อยซอกผ่านพ้นแนวภูผา
ค่อยค่อยคืบค่อยค่อยคลามผ่านขึ้นมา
สะท้อนแสงสุริยาฟ้าอำไพ
   จากภูสูงเสียดยอดทะเลหมอก
เหลือเพียงแค่เกาะนอกทะเลใหญ่
จากผากว้างกว้างขวางสักเพียงใด
ก็เป็นได้แค่แผ่นดินถิ่นทะเล
   ด้วยเมฆหมอกทะเลร้ายเข้าบังตา
เหลือเพียงว่าเศษแผ่นฟ้าดูสรวลเส
ฝ่าลมแรงทะเลเมฆมิปนเป
ยังรวนเรเมืองหมอกทุกซอกซอน
   แลผาบ่องช่องเขาประตูใหญ่
เหตุไฉนธรรมชาติวาดสั่งสอน
ดูน่าแปลกรูเขาประตูกลอน
ลมกระโชกโบกตอนผ่านเข้ามา
   เย็นยะเยียบเหยียบย่				
 1185    3    0