หน้าส่วนตัว
นาสายเส้นยาวราวฝันปันใคร
คันนายาวไกลให้เร่งเกรงเดิน
เมินใจจากเมืองสู่เขินนาเพลิน
จับปูเนินนาเก็บดองเค็มไว้กัน
สูบน้ำทั้งวันแล้วยังไม่เต็ม
อกคงเข็นเป็นไฉนใครแกล้ง
เดินแล่นล่องคันนามองแหล่ง
จนเจือแจ้งจึงรู้ว่ารูเจ้าปู
พ่อสอนให้เอาดินอุดรูปูนั้น
แล้วหมั่นเดินตรวจรอบรอบคู(นา)
จึงสูบน้ำล้นท้นพอเพียงเต็มดู
สุขใจอยู่ใต้เงากล้วยช่วยกัน
นาเขียวอ่อนนอนใต้ต้นมะขาม
จนยามสายบายเย็นมิจำหมาย
จะกี่อื่นหมื่นแสนมิแคลนคลาย
ชีพแม้นวายวอนเจ้าลูกชาวนา ยังคอยเธอ
1244
9
0
