บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
มิอาจได้ ทุกอย่าง อย่างใจดอก
ผ่านซ้ำซอก ยอกย้อน จรหลีกหนี
หยุดตั้งหลัก สักหน่อย ค่อยก้าวที
ต่อจากนี้ มีตน บนหนทาง
สู้ต่อเถอะ เจอแล้ว คลาดแคล้วผ่าน
ก้าวสู่การ หยัดยืน ฝืนใจบ้าง
เกิดมาต้อง ทนหน่อย อีกปล่อยวาง
ใจบอบบาง รักษา คู่กายินทร์
ต่างก็ต้อง ลองสู้ เพื่ออยู่ยั้ง
ตามความหวัง ตั้งใจ ยังไม่สิ้น
แม้อดทน จนยาก หากทำกิน
บอกชีวิน หวังไว้ ต้องได้ดี
กำลังใจ ในวัน อันอ่อนล้า
จะนำพา ให้สู้ อยู่มิหนี
ให้รับรู้ เถอะว่า ชีวานี้
จะต้องมี สักวัน อันเบิกบาน
บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
๒๙ มีนาคม ๒๕๕๒