รักษ์รัก
..
นิทานพ่อจ้อวุ่นแต่รุ่นไหน
ณ ตำบลขนสราญกันดาลไกล
เมื่อมองไปในนาเห็นจามรี
เมื่อนั้น
ขมิบทิพย์หม้ายเมืองเรืองศรี
หอบหาบอาบแดดจรลี
เดินปรี่เข้าสุวรรณมาลาราม
โบกกวักทักชมขนมถ้วย
สำรวยครวญคนละคนถาม
เพียงชมอมยิ้มพริ้มงาม
นุ่มกรามยามกลืนลื่นละไม
บัดนั้น
หลวงพี่เดนเจนธรรมนำสมัย
รุดปรี่รี่ปราดประหลาดใจ
กระแอมไอไถ่ถามถึงความจริง
อาตมาปรารถนาขนมถ้วย
คงชุ่มชวยกรวยกราดชาติสมิง
อยากฉันมานานสำราญจริง
โยมหญิงประเคนให้สิได้บุญ
ว่าแต่ขนมเจ้าดูเยาว์ย่อม
ดมดอมหอมหนึ่งไม่พึงหนุน
ถ้วยใหญ่มหึมาสิน่าคลึง
พอถึงตะลึงตาน่าลอง
อาตมามองหาขนมนั้น
แตกมันยุ่ยแยะยะหย็อยหย
2760
4
0
หน้าส่วนตัว
