ดอกบัว
ใจจะเจ็บอย่างไรใจก็พร้อม
ใจจำยอมเพราะใจห้ามไม่อยู่
ใจจะรักจึงมักตามใจดู
ใจจะรู้ต้องรักจนหนักใจ
ใจจะแข็งอย่างไรใจก็แพ้
ใจที่แน่แค่แนบแอบอ่อนไหว
โดยใจจริงใจฝันมันเรื่อยไป
โดยความไกลใจล้ากว่าสมปอง
ไม่มีความแน่นอนยามอ่อนหวาน
อาจไม่นานเพราะไกลเกินเกี่ยวข้อง
จึงเตรียมพร้อมยอมรับกับครรลอง
เมื่อใจสองพ่ายยับกับเปลี่ยนแปลง
ก็เถอะน่ะยอมเจ็บเพราะใจดื้อ
ไม่เชื้อฟังจึงยื้อยอกแสลง
ปล่อยรู้สึกฝันใฝ่ให้แสดง
จึงสำแดงแสลงจนช้ำใจ
ใจจะเจ็บอย่างไรใจก็พร้อม
ใจจำยอมเพราะใจตัดมิได้
ใจจึงรักจมปลักต้องหนักใจ
ใจแพ้พ่ายใจภักดิ์หักไม่ลง
3603
12
0
หน้าส่วนตัว
