ร่ายลำนำหยาดฝนที่โปรยปราย พร่างระยับพลิ้วพรายดุจความฝัน ขึงเป็นม่านบางเบาเย้าตะวัน คืนสดชื่นความสุขสันต์สู่ผืนดิน เจ้าเสกสร้างบรรณพิภพให้สดใส ชุบชีวิตดอกใบและกรวดหิน จากแห้งแล้งอ่อนล้าเป็นอาจิณ สรรชีวินคืนชีวาจากฟ้าคราม หากเม็ดฝนเจ้าว่าเหงาเศร้าไปนิด หากมันมีชีวิตคงเฝ้าถาม เพียงพริบตาหยาดมาจากฟ้าคราม ได้มองโลกที่งดงามนี้หนเดียว
1208
2
0
หน้าส่วนตัว
