วสันต์ห่างเหมันต์กรายสายลมเปลี่ยน วันคืนเวียนหมุนไปไม่กลับหลัง ฟ้าเปลี่ยนสีทุกนาทีมิหยุดยั้ง เรื่องราวฝังจมหายมลายเลือน ชายป่าเปลี่ยวริมเขาเห็นเงาไผ่ โอนเอนไหวใบลู่อยู่กลางเถื่อน ลำต้นตรงคงมั่นผ่านวันเดือน ภายในเลือนกลวงเปล่าทั้งเหล่ากอ ดั่งคนตรงคงมั่นอันหน้าที่ สร้างความดีแก่ชนมิย่นย่อ ฝ่าอุปสรรคหนักหนาหาย่อท้อ ไม่คอยรอวาสนาคิดกล้าทำ แต่ภายในใจจิตวิจิตรกว่า แสนโสภาน่าชมยิ่งคมขำ ไม่เคยหวังสิ่งตอบแทนแม้นสร้างทำ มิจดจำเช่นลำไผ่ข้างในกลวง.....
1292
1
0
หน้าส่วนตัว
