..๏ ยากยื้อยุดหัวใจใครคนนั้น คนที่เคยร่วมฝันเมื่อวันก่อน คนที่เคยร่วมรจน์ร่ายบทกลอน คนที่เคยออดอ้อนยามจรไกล สายสัมพันธ์ดูเหมือนลบเลือนแล้ว คงมิแคล้วรักสะบั้นเลิกฝันใฝ่ ยามทบทวนปวดปร่าดั่งอาลัย สุดปรามใจตัดรอนมิย้อนคืน ละอองฝนร่วงหล่นเบื้องบนฟ้า หยาดน้ำตาสองแก้มแซมสะอื้น หัวใจที่โศกสุดไร้จุดยืน ความขมขื่นเกินยั้งยังหลั่งริน บางใครปราศเยื่อใยไม่หวนกลับ เรายอมรับความอาดูรรักสูญสิ้น แล้วดื่มด่ำน้ำตาเป็นอาจิณ ถึงถวิลเพียงใดกลั้นใจทน ๚ะ๛
1754
9
0
หน้าส่วนตัว
