นาคะพรรณ
จะเขียนงานกานต์กลอนเพื่อผ่อนโลก
จะกล่อมโศกโยกเศร้าที่เผาผลาญ
จะร้อยคำบันเทิงเริงสราญ
เพื่อบันดาลท่วงทำนองสู่ผองชน
ถึงโลกาเบื้องหน้าจะบ้าบิ่น
ถึงแผ่นดินจะลึกลับดูสับสน
ถึงลมปราณใกล้จะดับหรืออับจน
จะร่ายมนต์จนกว่าชีวาวาย
เพื่อปลดปล่อยถ้อยคำลำนำฉันท์
เพื่อกำนัลนอบน้อมมอบถวาย
เพื่อเสกน้ำอันฉ่ำชื่นรดผืนทราย
ได้ผ่อนคลายประพรมข่มโลกีย์
ให้หมู่มารพาลผจญที่ปนอยู่
ให้รับรู้สู่ความตายกลายเป็นผี
ให้ดักดานขุมนรกอเวจี
ด้วยวลีที่สร้างสรรค์นิรันดร
จะได้เกิดความงามนิยามรัก
จะได้พักเอนกายกับสายสมร
จะได้อยู่คู่เรียงเคียงหลับนอน
ใต้อาภรณ์รจนาทุกราตร