ค้างคาวคืนคอน
...เท้าที่ย่างห่างไปใช่ไม่รัก
แต่ประจักษ์ในใจไม่มีฉัน
จะเคียงคู่อยู่ใกล้ไปนิรันดร์
เมื่อเธอนั้นแบ่งใจให้เขาครอง
คนทุกคนค้นคว้าหาสิ่งเลิศ
ที่ประเสริฐล้นค่ามาสนอง
เหมือนรักฉันวันนี้มีแค่รอง
เป็นที่สองจากเขาจึงเศร้าใจ
ความแตกต่างห่างชั้นที่ฉันคิด
คงมิผิดเกินหรอกค้นซอกไหน
คงมิมีที่ว่างแต่อย่างใด
เพื่อจะให้ฉันอยู่เป็นคู่เธอ
เมื่อหน้าที่ที่ฉันนั้นหมดแล้ว
ทุกอย่างแคล้วคลาดจริงสิ่งเสนอ
จึงจำหักรักเกิดไม่เลิศเลอ
ดีกว่าเก้อกับรักเคยภักดี
เท้าที่ก้าวร้าวใจไปทุกครั้ง
และกำลังร้องไห้ใช่อยากหนี
แต่ไม่หลีกอีกหน่อยร้อยนาที
คงเต็มปรี่ช้ำสุดดุจร้อยวัน
ไม่อยากเก็บเจ็บใจไม่รู้จบ
แม้จะลบไม่ได้