cicada
ขอขอบคุณพี่กีร์ ที่เขียนกลอน "ไป...กัน" ทำให้แซมมีกลอนบทนี้ขึ้นมาค่ะ...
แบ่งปันนะคะ...
เห็นแนวรุ้งฉาบโค้งตรงขอบฟ้า
ม่านมายาหรือใช่ทางไปสวรรค์
ห้วงคำนึงจุดประกายคล้ายกลุ่มควัน
ถึงคืนวันก่อนเก่าใต้เงาใจ
มองภาพเก่าเว้าแหว่งเพราะแรงเหวี่ยง
แกนโลกเอียงเพราะหนักด้วยขวักไขว่
กระแสเวียนเปลี่ยนผันทุกวันไป
เกิดภาพใหม่ถมทับลืมนับทวน
มากมลพิษปิดกั้นพลันมืดหม่น
เป็นวังวนม่านฉากยากจะหวน
พิษภายนอกยอกในจนใจรวน
โลกอบอวลคราคร่ำหมอกดำคลุม
รุ้งเจ็ดสีที่ในใจยังแจ่ม
เปิดใจแย้มตะกายฟื้นขึ้นจากหลุม
ปลุกตัวตนหลบฉากจากไฟรุม
ความชื่นชุ่มคงหาได้หากใจ.."พอ"
ขอบคุณสำหรับภาพสวยๆ จาก I
2246
14
0
หน้าส่วนตัว
