เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย
ท่วงทำนอง คึกครื้น ใต้แสงจันทร์
ดนตรีผัน เร่งจังหวะ พร้อมแสงสี
จังหวะเร้า รุ่มร้อน กลางราตรี
ยากหลีกหนี เยื้องย่าง ตามลำนำ
บนกลางฟลอร์ ผู้คนมาก หลากหลายล้น
แต่ละคน ครื้นเครง มิอิ่มหนำ
ท่วงทำนอง ท่าเต้น น่าจดจำ
น่าลุกล้ำ ในจิต ห้วงความนัย
เฮ้..ที่รัก อย่ามัว เก้อเขินไป
เข้ามาใกล้ อีกนิด อย่าทำไก๋
ขยับนิด ขยับหน่อย จะเป็นไร
อย่าทิ้งให้ ราตรีกาล แสนมืดมัว
จ้องนานนาน เดี๋ยวอารมณ์ มันก็ค้าง
ยางบางบาง ทิ้งก่อน พ่อทูนหัว
อยากรู้จัก มักคุ้น ก็อย่ากลัว
จะทนยั่ว เย้าอารมณ์ ไปทำไม
มองที่ฉัน มองสิ มองที่ฉัน
เรือนร่างนั่น โยกย้าย พาใจไหว
ถ้าฉลาด หัวคิด ทันหัวใจ
มีความนัย ซ่อนอยู
1006
13
0
หน้าส่วนตัว
