ไม้หอม
ก็เพราะว่าความเหงาไม่เคยทำร้าย
น้ำตาที่ไหลง่ายดายก็เพื่อปลอบใจเท่านั้น
แววตาที่แสนเศร้าเจือความเหงาในรายวัน
เพียงแค่ใจมันไหวหวั่นทุกครั้งที่ผ่านมา
ผู้คนรอบข้างดูมีความสุขสดใส
มองไปทางใดก็มีแต่รอยยิ้มพิมพ์ใจเริงร่า
เขาเดินควงแขนเกี่ยวก้อยกันไปไม่ห่างตา
ความผูกพันคงมากค่าความห่วงหาคงล้นใจ
ย้อนกลับมามองดูตัวเองในวันนี้
ดูสิเวลาที่มีช่างวังเวงหวั่นไหว
เหงาเดียวดายอ้างว้างไม่มีใคร
นอกจากน้ำตารินรดใจเหงาด้วยกัน
ในคืนฝนพรำวันฟ้าหม่น
จะมีสักกี่คนทนอยู่กับความฝัน
เดียวดายอ้างว้างในแต่ละวัน
ฝืนเก็บความผูกพันที่ไหวหวั่นทั้งน้ำตา
มาเหงาด้วยกันกับฉันไหม
พื้นที่ตรงนี้ไม่มีใครมันเหว่
1123
11
0
หน้าส่วนตัว
