แดดเช้า
มวลแมกไม้ไหวพลิ้วปลิวปลิดใบ
รับสายแดดใสใสน้ำไหลรี่
โค้งรุ้งพราวราวแพรไหมพลิ้วแพรวรี
ถักฟากฟ้าทอสี... แจ้งแจ่มตา
ใบหญ้าไหวลู่ลมห่มผืนดิน
อาบกรุ่นกลิ่นไอฝนอบแหล่งหล้า
ราวกระจกสะท้อนภาพแสงทาบทา
ไร้มายาได้มุมเหลี่ยมเลี่ยมคมคิด
หากใจเปิดเพียงเห็นเท่าเห็นได้
มองภาพไหนเป็นภาพนั้นเท่ามีสิทธิ์
เข้าใจภาพเข้าใจสิ่งอิงชีวิต
ไม่ผูกปิดกั้นภาพเพียงกรอบนั้น
จึงพบ "ภาพจริง" ยิ่งภาพไหน
ลึกลงไปพบ "ความจริง" ยิ่งสิ่งฝัน
ความแปรปรวนผวนเปลี่ยนเวียนวารวัน
สิ่งเปลี่ยนผันไม่คงที่ ไม่แน่นอน
ภาพจริง ... รู้ด้วยใจใจสัมผัส
ไม่แจ่มชัดด้วยตาหูดูอักษร
ไม่ซึ้งกรุ่นกลิ่นรสทุกบทตอน
หากใจอ่อนไม่นิ่งแน่