สายน้ำแห่งรัก
ฉันผิดหวังในรักมามากหน.......
ต้องทุกข์ทนเจ็บปวดรวดและร้าว
ประคองกายก้าวผ่านม่านความเศร้า
ที่รบเร้าสุดประดังมายังใจ......
จนวันนี้ไม่มีใจไว้เพื่อรัก
ขอห้ามหักหัวใจไม่หวั่นไหว
แม้นแสนรักก็จักหักหัวใจ
เจ็บที่ได้ยังตราตรึงซึ้งอุรา
เพระผ่านมากล้าบอกช้ำชอกนัก
เคยมีรักเค้าลวงเล่นจนเป็นบ้า
ต่อแต่นี้นับไปจนพ้นชีวา..........
ตั้งใจว่าว่าขออยู่เดียวแม้เปลี่ยวแด
....0สุดท้ายความรักก็เป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านตามฤดูกาล ..วันนี้อ่านบทกวีเดิมๆที่เคยเขียนไว้ถึงได้เรียนรู้วาแท้จริงแล้วความรักและความเจ็บปวดที่เคยได้รับไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปจากกวีบทเก่าที่แต่งขึ้นแม้แต่น้อย.....
1110
4
0
หน้าส่วนตัว
