หนูเรียนอนุบาล แม่จากบ้านไปนานปี ด่าทอว่าพ่อนี้ ทั้งงี่เง่าและโง่งม ทำงานไม่ก้าวหน้า แม่ระอากองอาจม เป็นเพชรในเปือกตม ถูกลบคมจนไร้แวว แม่หอบกระเป๋าเหิน เดินเชิดหน้าด่าเสียงแหวว ชั้นมีคนใหม่แล้ว ขับรถหรูอยู่กระทรวง ชั้นอยากไปเมืองนอก เฮียเขาบอกไม่ต้องห่วง เพชรพลอยกี่ร้อยพวง เงินยุบยับนับไม่ทัน ดักดานอยู่กับแก จนเกือบแก่ยังกินมัน กินเผือกอยู่อย่างนั้น ไหนสวรรค์เคยสัญญา แกจบแค่ปอหก
1056
0
0
หน้าส่วนตัว
