ตราชู
เปลวไฟกลางสายน้ำ
อีทิสังฉันท์ ๒๐
น้ำก็ยังมิลด สลดมิลา
ตระบัดขยั้นประหวั่นผวา
พะวงไฟ
พาลฤยอมชะลอ มุก่อประลัย
ทุเล่ห์ผสายเพาะร้ายนิสัย
สนิทสวม
ปลุกระดมประชาระดาประชวม
ระเร่งสิเราระเร้านะรวม
พลังรณ
ไปสภาฯ ซิ่กิจรจิตตระกล
สะพรึ่บประนังสะพรั่งสนน
เสนอการณ์
เราจะเสียไผทอุไรอุทาร
ประโยชน์พหู ณ ภูพิหาร
ผิห่อนแล
เขาจะมอบเขมรประเคนขะแมร์
ประสมประเสประเดกระแส
เสมือนเคย
โอ! บุรีวิบากเคราะห์ยากเสบย
ประเดี๋ยวเถอะวุ่นกระกรุ่นละเหวย
วิบัติลาง
ดังนภาสมันต์อนันต์ธุมางค์
พิภพ อหา! คณากระหาง
กระโหมฮือ
น้ำก็ยังมิผ่านพะกรานกระพือ
จะทำกระไรไฉนน่ะหรือ
มิรู้ทำ