หน้าส่วนตัว
แม้นมิพ้น อาญา ที่ต้องทัณฑ์
ลงพระแสง ฟาดฟัน ให้ดับดิ้น
โบยสันหลัง หนังขื่อ มือผูกตีน
ใคร่จะสิ้น เพลา ในราตรี
เรามิผิด อันใด ในรูปการณ์
ประหัตประหาร หัวเรา ในคราวนี้
ด้วยโลหิต ตกดิน ลาอินทรีย์
ดาบเดียวนี้ จักสนอง ด้วยผองกรรม
จะมีเหตุ อาเพท ในภายหน้า
นครา สิ้นหน่อ ผู้ครองค้ำ
เอกบัลลังค์ สืบไป ไร้ผู้นำ
เจ็ดทิวา มืดดำ ต้องคำเรา
เรามิผิด ท่านมล้าง เราชอบ
ใยต้องหมอบ กราบกราน อันใดเล่า
โวหา
1140
3
0
