ฉันยืนอยู่ เคียงคู่ ความว้าวุ่น คอยเฝ้าสุม รุมใจ ให้สับสน จะมีใคร ไหนเล่า เป็นเพื่อนตน ในหมู่ชน ป่นปี้ ไร้ความดี ฟ้าสีคราม ยามเย็น คอยเป็นเพื่อน เฝ้ายั้งเยือน เวลา พาสุขี ความมืดมิด ชิดอยู่ คู่ราตรี เหมือนจะมี คู่ชิด สนิทกาย โอ้ดวงดาว ตอนนี้ มีเพียงเจ้า ที่คอยเฝ้า ตัวเรา ดังสหาย แม้ราตรี มืดมิด สนิทกาย ไม่มลาย ดับสิ้น ทั่วนภา เราเหลียวมอง ดูเจ้าไป ทางไหน ดูใครใคร ล้อมรอบ น่าอิจฉา เจ้ามีเพื่อน มากมาย รอบกายา ทั่วนภา มีเจ้า ถึงงดงาม