หนาวทรวงถวินหา สุระมาคร่าบรรเทา กาสามิแบ่งเบา กรณีที่หนาวใจ วิจักขณ์ ณ ความโศก สะพรั่งเพราะคิดถึงใคร ต้นรักระบัดใบ ศลิษฎ์แล้วก็คือเธอ เกร็ดแก้วประกายวาว พิสุทธ์พราวได้พบเจอ แลเห็นสิพร้ำเพ้อ ชารหนึ่งที่รักเรา ยามนี้ฤดีล้น คละปนแต่เรื่องเขา ลอยไปสิใจเจ้า ถนอมไว้เราสองคน