อยากร้องไห้.. ในวันที่เหงากับความเงียบ หัวใจเย็นเฉียบ ลมหายใจอ่อนล้า ปล่อยให้น้ำใส..ใส ไหลออกตา ทดแทนความเหว่ว้าให้จางหายไป เธอนั่งเป็นเพื่อนอยู่เคียงข้าง ถามว่าหายอ้างว้าง..หรือ เมื่อน้ำตาไหล หันไปสบตา.. ตอบว่าใช่...ในใจ เธอจึงปล่อยให้น้ำใส..ใส ไหลออกมาด้วยอีกคน แน่ะ.. แทนที่จะปลอบให้หายเศร้า กลับมานั่งเหงาเป็นเพื่อนให้สับสน เลยละจากความเจ็บช้ำทุกข์ทน หันมาปลอบคนเจ้าน้ำตา..โอ๋..อย่าร้อง....