ศรรกรา
หลายหลายครั้ง ที่นั่งมอง จ้องข้างฝา
นาฬิกา บอกเวลา ของวันใหม่
ทั้งผุดลุก ผุดนั่ง อย่างร้อนใจ
ป่านนี้ใย ไม่กลับ ชักกังวล
หลายหลายครั้ง นั่งมอง ตรงหน้าบ้าน
สุดลนลาน พาลให้ ใจสับสน
สารพัด พาให้คิด จิตกังวล
กลัวลูกตน จะประสบ พบกับภัย
เมื่อวันวาน ได้ยิน โทรศัพท์
ที่เจ้ารับ พูดคะขา หวานสดใส
ยินนัดแนะ กับเขา วาเลนไทน์
ณ ที่ใด กับใคร ไม่บอกมา
ถึงสิบสี่ กุมภา เวลานัด
เจ้าก็รีบ แจงจัด และผัดหน้า
แต่งชุดสวย ตัวเก่ง งามโสภา
และบอกว่า เดี๋ยวกลับมา เวลาเย็น
จวบเวลา ล่วงไป จนใกล้ค่ำ
จนย่างย่ำ วันใหม่ ก็ไม่เห็น
วาเลนไทน์ ไม่เห็นว่า จะจำเป็น
ที่ต้อง