เมื่อค้นพบใครบางคนที่ค้นหา อ่านความลับในสายตาเห็นกว่าเห็น คำเดียวออกจากปากเคยยากเย็น จึงกล่าวซ้ำซ้ำเป็นร้อยร้อยครั้ง ใต้รอยยิ้มแผลเจ็บเคยเก็บไว้ ผูกหัวใจตรึงล่ามกับความหลัง ซุกซ่อนตัวตนไว้ใต้ภวังค์ ไม่รับรู้รับฟังเสียงใจใคร คนบางคนมีค่าเพื่อหาพบ เพื่อช่วยลบความทรงจำเคยร่ำไห้ จากล้มลุกคลุกคลานจนผ่านไป เติมดวงไฟพริบแพรวเต็มแววตา ค้นโลกมืดกระทั่งเห็นทางสว่าง เป็นรูปร่างใครบางคนที่ค้นหา ฉันพบแล้วจึงย้ำคำนั้นมา มันมีค่าเท่าไรฤๅไม่รู้