ถึงเป็นเพียงซากรักเธอโยนทิ้ง มิใช่สิ่งยิ่งใหญ่จากใจหนึ่ง ก็จะเก็บมาฝันรำพันรำพึง หลอมเป็นความคิดถึงเต็มห้องใจ แม้จะเป็นเศษรักจากถังขยะ แค่ซากแห่งพันธะหลังเธอใช้ จะคุ้ยค้นที่หลงเหลือเส้นเยื่อใย มารวมไว้ในห้องของอารมณ์ อารมณ์หนึ่งซึ่งยังรักและหวังดี อารมณ์ที่เหนือสะอื้นความขื่นขม เหนือความเจ็บ ปวด แค้น แน่นทุกข์ตรม มากกว่าความระบมขั้วดวงแด เพราะรักเธอเพียงใจที่ได้รัก จะเบาหนักเล็กใหญ่ไม่แยแส คราบน้ำลายรอยน้ำตาจะดูแล ขอเพียงแต่ได้เคียงใกล้หัวใจเธอ