อยู่ในช่วงหวั่นไหวง่าย จึงเผลอให้เธอคนใจร้ายเข้ารังแก รู้ใช่มั้ยว่าหัวใจฉันอ่อนแอ ไม่มีโอกาสพ่ายแพ้...ในการเอาชนะใจ จึงเข้าปลอบโยน ปล่อยความหวัง ให้ฉันจริงจังค่อยๆถลำ โอบกอดคว้าไขว่ นำพาฉันจากจุดยืนให้เพ้อ ล่องลอยไปไกล พอสนุกกับฉันจนสาแก่ใจ ก็กระตุกเยื่อใยแห่งความผูกพันกลับคืน เหมือนตกนรกขุมที่ร้อยกว่า รางวัลแห่งความรักความศรัทธาที่เธออุตส่าห์หยิบยื่น ขอบคุณนะ..ที่ทำให้นัยย์ตาแดงยามมองดาวตอนกลางคืน นี่...คงเป็นกรรมวิธีพื้นๆ ที่ปลุกให้ฉันตื่นแล้วมอบความขมขื่นกว่าครั้งที่แล้วมา
848
3
0
หน้าส่วนตัว
