ดาหลา
ในแต่ละวันฉันเดินทางไปตามทางที่มีผู้คนมากมาย...........
มันดูดีนะที่มีใครต่อใครมากมาย
เดินๆหยุดๆ เป็นระยะระยะ แบบนี้.........กว่าครึ่งหนึ่งของชีวิตแล้วนะ
ฉันไม่รู้เลยว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรบ้าง
หลายครั้งที่รู้สึกโดดเดี่ยวและเดียวดายเหมือนต้องการใครสักคนมาเดินเคียงข้าง
บางครั้ง หยุดเพื่อ มองและพิจารณาเมื่อเจอใครสักคน
และเมื่อฉันหยุด...........ฉันหยุด
เมื่อมีคุณ.........เราเดินไปข้างๆกัน อย่างเงียบ ๆ ช้า ๆ
ท่ามกลางความเข้าใจที่ไม่ต้องพูดใช่ไหมคะ
นั่งมองจันทร์วันนี้ จันทร์สวยเหลือเกิน คุณเห็นเหมือนที่ฉันเห็นไหม
ทำให้อยากอ้อนวอนขอพรจากจันทร์
จันทร์เจ้าขา............จัน
1142
4
0
หน้าส่วนตัว
