ฟา
จวนเวลาอาทิตย์อัสดง
แสงสาดส่งเศร้าลงกว่าคราไหน
จักมืดมิดอีกคราคืนยาวไกล
ลมค่ำพัดสะบัดไหวไล่นกกา
ก้มมองเท้าก้าวเหยียบ ณ ทางเก่า
อีกวันเราสิ้นลงเสียแล้วหนา
ช่างเร็วรวดวิ่งกวดติดจิตวิญญา
ภาวนาก่อนกดตัวตรงฟูกนอน
พริ้มตาหลับกับอารมณ์ที่บ่มก่อ
น้ำตาคลอไหลซอนซึมซุกกับหมอน
สิ้นแล้วหรือเสียงกล่อมเคยเว้าวอน
จิตสะทนทุกข์สะท้อนกว่าค่อนคืน
วิตกจิตคิดพลันใจสั่นไหว
ร้าวฤทัยร่ำไห้ได้อีกหน
อ่อนจริงเจ้าใจเขารึรู้ตน
ความเศร้าหม่นที่ล้นใจทุกราตรี
จากพลบค่ำย่ำรุ่งรับวันใหม่
คราบน้ำตาจากใจสองแก้มนี้
บ่งร่องรอยให้เห็นเช่นทุกที
..แต่วันที่พี่พรากจากกันไป
ยิ้มแย้มตามความ
983
3
0
หน้าส่วนตัว
