วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
มีทางดีทางใดก็ไปซะ
เพราะว่าความอิสระยังรักฉัน
จะไปร่วมทางใครไม่ว่ากัน
หากว่ามันน่าเดินก็เชิญไป
ถึงจะหยุดอยู่กับฉันเช้ายันค่ำ
เราก็ย่ำอยู่กับที่มิไปไหน
ทางที่ฉันอยากเสี่ยงเดินเผชิญภัย
ก็ไกลห่างทางที่ใจเธอใฝ่ลอง
เราถูกเลี้ยงให้โตขึ้นต่างพื้นฐาน
คนละแบบคนละบ้านกันทั้งสอง
ภาพเดียวกันแต่ต่างกันที่การมอง
เราไม่อาจครอบครองความคิดกัน
ฉันอาจเกิดมาบังเอิญได้เดินข้าง
เขาอาจเกิดเพื่อเป็นอย่างที่เธอฝัน
เมื่อความพร้อมกล่าวย้ำคำยืนยัน
จึงเป็นฉันที่ต้องย้ำคำยินยอม
ไม่มีน้ำหวานใดในผีเสื้อ
ภายในเนื้อสีงามไร้ความหอม
เขาเป็นดังดอกไม้ให้ดมดอม
ยืนยันพร้อมให้กระถางยึดทั้งใจ
วันที่คว
910
0
0
หน้าส่วนตัว
