..๏ เพ็ญเดือนล่องท่องฟ้าคราหน้าฝน เมฆเบื้องบนบดบังยังแสงฉาย ฟ้าครึ้มหม่นซึมเศร้าไร้ดาวราย มินานสายวสันต์ก็ลั่นไพร เดือนเอ๋ยเดือนอับแสงเพราะแรงวสันต์ อีกวารวันฤๅแข่งแสงวันไหว น่าอนาถวาสนาจันทราใจ คืนวันใดก็มืดดับอับแสงตน หวังวสันต์ผันผ่านสายกาลล่วง ขอเด่นดวงวงพักตร์บ้างสักหน ทอแสงนวลทาบทาฟ้าเบื้องบน ทักทายคนเคยชิดทุกนิทรา เพ็ญเดือนล่องท่องฟ้าคราหน้าฝน สักกี่คน?? คิดถึงคำนึงหา แม้นเมฆหม่นยังหมายมั่นมองจันทรา แม้นรู้ว่า..ค่ำคืนนี้...มิมีเดือน..๚ะ๛