ไฟฟอนคุสุมขอน แอบเก็บซ่อนซุกควันไว้ เผากร่อนจากข้างใน ให้มอดไหม้ไม่รู้ตัว ไร้กลิ่นให้รู้สึก มิทันนึกปล่อยลามทั่ว ไม่รู้ก็ไม่กลัว กว่ารู้ตัวก็สายเกิน สงสารเจ้าขอนไม้ ไฟชอนไชให้คนเมิน มองดูเพียงผิวเผิน เจ้าคงเพลินรื่นเริงใจ สุดท้ายเมื่อไฟมอด มิอาจรอดเงื้อมมือได้ โดนเผาหมดด้วยไฟ มอดหมกไหม้ไร้ชีวา