ผกาบาน มิ ร่วมชม
ผการ่วง มิร่วมโศก
ปรารถนายามใดที่คำนึง ยามเมื่อผกา บานและร่วง
เซวียเทา ( กวีหญิงสมัยถัง )
ความงามใดในโลกล้วนอยู่แต่เป็นไปตามตามธรรมชาติ ดอกไม้จึงงามอยู่แต่ธรรมชาติ ชื่นชมและเศร้าโศก จึงอยู่แต่ธรรมชาติเป็นไป จะถามถึงสิ่งใดเล่าเมื่อมิได้อยู่แต่ธรรมชาติ จะถามทำไมเล่า ??? เอกมาศ
ชมชื่นอยู่กับความงามของ ผกา มาลัย
๏ หอมมาลัยห้อยไว้ให้พี่เชย -
ชม, ไฉนเลยจะวางเฉยเฉื่อยช้า
ร้องบรรเลงเพลงสายชื่นชายชายา