คงจะเป็นความต้องการของฟ้าฝน ที่ปล่อยให้คนหนึ่งคน - - - มีน้ำตาร่วงหล่น - - - แบบนี้ สะใจแล้วใช่ไหมฝนฟ้า - - - กับหยดน้ำตา - - - ที่ฉันมี เราจบกันวันนี้ - - - คงมีเพียงฉันคนเดียว - - - ที่ใช้มัน คงเรียกได้ว่าฟ้าฝนเป็นใจ เธอเลยก้าวจากไป - - - โดยไม่เห็นน้ำตาจากฉัน ความปวดร้าว - - - เจ็บปร่า - - - เธอได้สรรหามาให้กัน ทำลายความผูกพันวันนั้น - - - เหมือนจะฆ่ากัน - - - ทั้งเป็น