นกตะวัน
รักฉันยิ่งจริงใจใช่แล้วหรือ
ฉันคงคือคนรักสมัครหมาย
ต้องมีสุขสนุกรื่นชื่นใจกาย
น่าเสียดายสิ่งใดทำให้ตรม
คราวฉันช้ำระกำใจใครทำแน่
เธอหยุดแลลืมกันฉันขื่นขม
ทิ้งให้อยู่ผู้เดียวเซียวโง่งม
รักแสนขมคืนไปไม่ต้องการ
อย่าแกล้งหลอกบอกกันรักฉันเสมอ
พูดเพ้อเจ้อแจ๋วจริงกลอกกลิ้งหวาน
แค่น้ำตาลหว่านมดอดซมซาน
ฉันไม่พล่านเพ้อพร่ำคำหลอกลวง
คงเที่ยวพูดปูดไปได้ทุกที่
รักฉันนี้หนักแน่นทั้งแหนหวง
แต่รักเธอเผลอไผลดั่งไฟลวง
ไหม้เลยล่วงไม่เหลือแม้เยื้อใย
แด่ คุณ nAmsAi
เจ้าของบทกวี รัก..เธอ..เหลือ..เกิน..ใจ..
10 เมษายน 2547