คนลานเทวา
ระยับหาวพราวพรายประกายพริ้ม
ดั่งรอยยิ้มราตรีเสกสีสรรค์
งามสร้อยแสงรัศมีมณีจันทร์
จรัสห้วงนิรันดร์แจ่มราตรี
ผะแผ่วพลิ้วลิ่วลมล่วงพรมผ่าน
รัตติกาลแห่งใจไหววิถี
ผัสสะแห่งอุราประดามี
เร้าทุกข์สุขชีวีอยู่เนิ่นนาน
เดียวดายแห่งชีวานิราศรัย
รั้งหัวใจร้าวหม่นเพียงพ้นผ่าน
ฝากเรื่องราวชีวิตสถิตกาล
เวียนว่ายวารวนหวังประทังใจ
ซีกมืดแห่งคืนค่ำ
แสงจันทร์นำประกายทองขึ้นผ่องใส
ระยิบดาวพราวสรวงห่มห้วงไกล
วะวับวาวไรไรแต่งฟ้าดำ
ซีกมืดแห่งชีวิต
ข้าเฝ้ายลหม่นทิศใดดื่มด่ำ
สิหาแสงใดผ่องมาส่องนำ
ยังแต่ทนระกำ หนอชีวิต
....................................
ลานเทวา
1299
2
0
หน้าส่วนตัว
