ไม่มี สำนึกใด ในมนุษย์
จะสูงสุด เท่าสำนึก แห่งภาระ
เป็นคุณธรรม ล้ำเลิศ อมตะ ตั้งสัจจะ รับผิดชอบ หน้าที่ตน
แม้ ภาระ หนักหนา กว่าขุนเขา
หรือบางเบา เฉกขนนก อย่าฉงน
ใช้สำนึก แบกรับ อย่างอดทน ทั้งฝึกฝน ให้คุ้นชิน ด้วยยินดี
ชีวิตกับหน้าที่ ถูกกำหนด
อย่ารันทด หลีกเลี่ยง หรือหลบหนี
สรรพสัตว์ ในโลก ทุกชีวี ทุกอย่าง มี กับ ไม่มี ควบคู่กัน
จงพอใจ ในสิ่ง ที่มีอยู่