ฉันยืนอยู่ ณ มุมหนึ่งแห่งความรัก แม้เป็นเพียงซากแตกหักของความฝัน ฉันสุขใจใต้แสงอ่อนของเงาจันทร์ แม้เป็นเพียงคืนเงียบงันแห่งน้ำตา ฉันอบอุ่นกับข้อความในไดอารี่ แม้เป็นเพียงข้อความที่ เคยมีค่า ฉันหวงแหนจดหมายทุกรอยปากกา แม้รู้ว่าเวลาไม่อาจคืน ฉันอ่อนไหวในทำนองแห่งดนตรี แม้วันนี้ต้องมีเสียงสะอื้น ฉันยิ้มให้กับความฝันในทุกคืน แม้รู้ว่าพรุ่งนี้ก็ต้องตื่น ทั้งน้ำตา