กาดาษ - dokkoon
กาดาษ
กับกาลเวลาที่ล่วงเลยผ่านไป..ช้าช้า
เธอจะรู้บ้างไหมว่า..มีใครคนหนึ่งแอบเหงา
ยังคงรอเธออยู่ตรงนี้..ที่ที่เคยมีแต่คำว่า..เรา
ถึงมันจะเป็นเพียงภาพวันเก่าเก่า..ที่ทำให้เหงาใจ
กับความไกลห่าง..
เธอจะรู้สึกอ้างว้าง..เดียวดายบ้างไหม
ส่วนฉันคนนี้..มีแต่ความเหว่ว้าในใจ
อาจเป็นเพราะกลัวว่าความห่างไกล..จะทำให้ใจเธอเปลี่ยนแปลง
กับหัวใจที่ฉันมอบให้ไว้..
มันเป็นความรู้สึกจริงจริง จากใจ..ไม่เคยเสแสร้ง
ความรัก ความผูกพัน ที่มีให้กัน..ไม่ใช่การแสดง
ถึงวันนี้หัวใจจะอ่อนแรง..แต่ก็ไม่ได้แกล้งรักเธอ
กับความรักของเราในวันก่อน
ยังมีความห่วงหา..อาทรอยู่เสมอ
ถึงเวลาจะผ่าน..เนิ่นนานเพียงใด ท