เพื่อนเก่า
ณ ราตรีโสดหนึ่งพึงสดับ
โลกแลลับเหตุผลเกิดปัญหา
มัวเมารักโลภโกรธหลงอนิจจา
ไร้ธรรมาระลึกรู้ไปสู่กาย
โลกมนุษย์ฉุดกิเลสเลศตัณหา
ดุจกรงขังแน่นหนาสิ้นจุดหมาย
ยิ่งมัวเมาสับสนส่อวุ่นวาย
ตกสู่ทางอบายชั่วพริบตา
ยึดธรรมะสร้างสุขทุกข์หลีกลี้
ทำความดีประคองตนจนล้ำค่า
อย่าหลงทางทำสิ่งอื่นในโลกา
แม้นเวลาผันผ่านกาลหมุนไป
ระยะห่างแห่งตนพ้นสำนึก
จิตตรองตรึกสู่ทางสว่างไสว
พาสร่างโศกโลกผลดลกายใจ
สงบได้จริงหนอพอสมควร
เมื่อยังมีชีวิตอยู่ดูหลายฉาก
กิเลสมากควรสละอย่าสงวน
จึ่งสอดคล้องวิถีธรรมนำกระบวน
ที่ถูกถ้วนตามครรลองของชีวี
ชีวิตยังต้องการการหลุดพ้น
จากวังวนทางผิดยากหลีกหนี
ยึดไตรรัต
2318
4
0
หน้าส่วนตัว
