หน้าส่วนตัว
ยามค่ำคืน...ยืนร้าง...เมืองหาดใหญ่
มองทางไหน...ช่างเงียบ...ไร้สีสรร
เป็นอย่างนี้...แล้วเมื่อไหร่...ตอนไหนกัน..
จะมี...ศรี...และ..สวรรค์...อย่างวันวาน..
อยู่ในเมืองเหมือนอยู่ในสนามรบ...
เกรงต้องพบ...ต้องเจอ...จึงเล่าขาน
มาแต่งกลอน...บอกกล่าว....ใช่ประจาน
แต่อยากสาน...กาลกลับ....เหมือนเคยมี.
ทั้งข่าวขู่...กู้ไว้...มิว่างเว้น
เหมือนกับเซ่น...สังเวย...จึงอยากหนี.
ไม่เคยคิด..เรื่องร้าย....มาราวี
หรือ
1303
1
0
