ไผ่ดำ
...เสียแรงเอย เสียแรงรัก สลักจิต
เสียแรงคิด ครวญใคร่ เฝ้าใฝ่หา
เสียแรงหมั่น คำนึง ถึงทุกครา
เสียแรงหลั่ง น้ำตา เพราะอาวรณ์
.....เสียแรงหลง ละเมอ หลงเพ้อพร่ำ
เสียแรงร่ำ อาลัย ไม่สังหรณ์
เสียแรงคอย เพราะหวง ห่วงอาทร
เสียแรงนอน ร้อนลุ่ม ไฟสุมทรวง
.....เสียแรงเคย ศรัทธา กว่าใครอื่น
เสียแรงชื่น ชมไว้ อย่างใหญ่หลวง
เสียแรงซื่อ สัตย์แท้ ทั้งแดดวง
เสียแรงทวง คำมั่น คำสัญญา
....กว่าจะรู้ ว่าไม่รัก ฉันสักนิด
ก็หลงผิด พลาดถลำ ช้ำหนักหนา
เชื่อคำหวาน ที่เธอแสร้ง แสดงมา
อนิจจา น้อยใจนัก แสนภักดี
.....กว่าจะซึ้ง ว่าเธอหลอก ทำบอกรัก
กว่าประจักษ์ แก่ใจ เธอหน
หน้าส่วนตัว
1313
2
0
