ศุภศรา
...วาดวิมานสานรักถักทอไว้
วาดดวงใจสองใจให้คงมั่น
วาดความรักครองคู่นิจนิรันดร์
วาดความฝันกลับมลายมาหายไป
ดับสิ้นแล้วแก้วใจไม่หวนกลับ
ดับสิ้นดับสิ้นแสงแห่งสดใส
ดับสิ้นสูญสิ้นสลายตายจากใจ
ดับสิ้นไฟสิ้นรักหักวิญญา
มิเหลือใยให้หวนชวนวาดฝัน
มิเหลือวันคืนดีดีที่มีค่า
มิเหลือรักเหลืออาลัยให้กลับมา
มิเหลือหยาดน้ำตาให้หลั่งริน
เพราะมันไหลจนหมดหยดสุดท้าย
เพราะละอายหัวใจเลยหมดสิ้น
เพราะมันแรงจนไม่อยากจะได้ยิน
เพราะความรักมันกัดกินจนกร่อนใจ
เหลือเพียงความปวดใจในคืนนี้
เหลือเพียงซากรักที่คอยผลักไส
เหลือเพียงรอยซอกซ้ำกล้ำฤทัย
เหลือเพียงไฟล้างแค้นแทนศรัทธา
ห
1160
0
0
หน้าส่วนตัว
