สมภพ แจ่มจันทร์
ตอนที่ ๒ ปี้เพ็ญจ๋า...คำหล้ามาแล้ว
รถไฟเทียบชานชาลา คำหล้าหอบหิ้วกระเป๋าสัมภาระลงมายืนที่ป้ายบอกหมายเลขชานชาลาที่ ๕ เธอแหงนงดูนาฬิกาอันมโหฬาล ที่แขวนอยู่ผนังเหนือช่องขายตั๋วที่มีนับสิบๆ ช่อง บ่งบอกถึงเวลาตีห้าตรง รถไฟนี่มันวิ่งเร็วดีแท้ คำหล้านับชั่วโมงหลังจากที่เธอขึ้นรถไฟมาจากสถานีเชียงรวยตอนสี่ทุ่มตรง เป็นเวลา ๗ ชั่วโมง อย่างที่ปี้เพ็ญเปิ้นบอกไว้แต้ๆ
สาวน้อยจากเชียงรวยยืนมองดูผู้คนด้วยความตื่นเต้น เธอไม่รู้ว่าผู้คนที่สถานีรถไฟนี้มาจากที่ใดกันบ้าง และจะไปแห่งหนใดบ้าง เธอรู้เพียงแต่ว่าผู้คนมันมากมายมหาศาลยิ่งกว่างานตานก๋วยสลากที่วัดบ้านสันต้นข่าของเธอหลายร้อยเท่า โอนี่หรือกรงเทพฯ ผู้คนม
1695
0
0
หน้าส่วนตัว
