........หลายปีมาแล้ว ผมไม่รู้จักคุณ เราสองคนเรียนคนละจังหวัด แต่เราอยู่ใกล้กันเราต่างเฝ้ามอง...ไม่ใช่สิ.... ผมต่างหากที่เฝ้ามองคุณ ทุกวัน ..ผ่านหน้าต่างของรถโดยสาร ที่คุณใช้เป็นพาหนะ ไปเรียน ความจริงผมน่าจะขึ้นรถคันนั้นไปพร้อมๆ กับคุณ ผมรู้สึกว่า... การได้เฝ้ามองคุณ ผ่านหน้าต่าง แค่เพียงเสี้ยวนาที ขณะรถเคลื่อนออกไป ผมก็มีความสุข .........ไม่รู้สิว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด ...... กี่วัน..... กี่เดือน.... กว่าที่จะได้เห็นแววตาของคุณ รอยยิ้ม ใส ใส บนใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอาง แก้มแดงๆ หัวใจผมพองโต เดินยิ้มไปได้ทั้งวัน เหมือนคนบ้า ..........ผมมันพวกนักศึกษาเกเร ชอบเรียนภาคบ่าย กลับบ้