พระจันทร์สีเงิน...ขณะที่ฉันจ้องมองเธอ...เธอเองก็จ้องมองฉันเหมือนเป็นการไต่ถามและแลกคำตอบซึ่งกันและกัน เธอคงเป็นห่วงและพะวงกับเส้นทางเดินสายใหม่ของฉันว่าจะเป็นอย่างไร? ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่เป็นเพื่อนฉันเสมอ รวมทั้งมวลหมู่ดาวน้อยใหญ่เหล่านั้น ถึงแม้บางวันเมฆหมอกจะมาบดบังแสงสว่างนวลตาของเธอไม่ให้ฉันเห็น แต่ฉันกลับรู้สึกมั่นใจว่า...บนผืนฟ้าที่กว้างใหญ่จะมีพวกเธอเฝ้ามองมาตลอดเวลา
บ่อยครั้งที่ฉันนึกเกลียดเวลายามค่ำคืน เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกเคว้งคว้าง และเหงาขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ จนบางที ฉันอยากจะหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า ไม่อยากให้ดวงจันทร์แทรกตัวมาพร้อมกับค่ำคืนที่มืดมิด อย่างน้อยฉันจะได้อยู
3634
2
0
หน้าส่วนตัว
