ประหยัด
รัก(ไม่)ข้ามโขง
“โน่นแน่ะ
ขึ้นทางโน้นอีกดอกแล้วพี่ สวยงามและขึ้นสูงมากทีเดียว” ดวงตาเธอลุกวาวและจับจ้องไปที่ลูกไฟมหัศจรรย์นั้นด้วยท่าทางที่ตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย
“ใช่ สวยงามจริงๆด้วย...แต่ว่าก็ยังสวยน้อยกว่าใบหน้าของใครบางคนที่นั่งอยู่ข้างๆนี่นะ” พูดพลางฉันก็หันไปจ้องตาเธอ
เพื่อบอกเป็นนัยว่าฉันหมายถึงตัวเธออย่างมิมีเป็นอื่น
“อย่ามาแกล้งชมฉันเล๊ย...จ้างให้ก็ไม่หลงคารมของพี่ร๊อก”
เธอทำทีเป็นมองหาคนที่ฉันบอกว่านั่งอยู่ข้างๆ
(ทั้งๆที่มีเพียงเราสองคนนั่งอยู่ตามลำพัง) แล้วเธอก็ทำเป็นมองเลยผ่านดวงตาของฉันออกไปยังลำน้ำโขงยามค่ำคืน
“คารมอะไรกัน...พี่เป็นคนไม่มีคารมคมคายอะไรกับเค้าหรอก
คุณดูสวยก็บอกว่