เรื่องสั้น นิยาย

ทำได้แค่คิดถึง

อัลมิตรา

เสียงที่แผ่วเบา สั่งใจให้ ค่อย ๆ ปิดเปลือกตา ช้า ๆ 
เราจะล่องลอย ..เราจะกลับไปยังสถานที่ที่เราเคยคุ้นเคย
สถานที่ที่หัวใจของเราเพรียกหา ความอบอุ่น 
ความสุขของสถานที่นั้น ยังอวลอยู่ในความรู้สึกของเรา

บ้าน.. เสียงภายในหัวใจ เชื้อเชิญเราให้กลับบ้าน..

เราจะย้อนกลับไปยังบ้านหลังแรก ที่ยังคงติดอยู่ในความทรงจำของเรา
รั้วเปิดอ้ารอตอนรับการกลับบ้าน เราได้กลิ่นหญ้าเขียว ผสมกลิ่นดินที่ชุ่มฝน
ประตูบ้านไม่ได้ปิด .. 
เราค่อย ๆ เดินเข้าไปในบ้าน โดยสลัดรองเท้าเข้าซอกข้างประตู				
 2716    5    0