...แทนคุณแทนไท
...ดอกโศก
เคยผ่านมาทางนี้หลายปีก่อน
ตอนนั้นฉันร้าวรอนและอ่อนล้า
เมื่อดอกรักที่บานอยู่...คู่อุรา
เหลือแค่เสี้ยว...เศษเวลา...ของคืนวัน
เหมือนดอกรัก...บานในใจใครทั้งโลก
แต่ดอกโศกกลับบานใน...หัวใจฉัน
เขาจึงอาจ หัวเราะได้ทั้งวัน
ขณะฉัน เงียบงันได้ทั้งปี
ที่เคยอยาก...หยุดเวลาอย่าเคลื่อนไหว
กลายเป็นอยากให้จากไกล...ไปเร็วรี่
เมื่อเสี้ยวเศษ...ปรารถนาบรรดามี
มันป่นปี้...ไม่มีเหลือแม้เยื่อใย
นี่แหละรัก...แค่คำพูดพิสูจน์ยาก
ต่อเมื่อจากจึงพิสูจน์คำพูดได้
กว่าจะรู้ ว่าใจใคร อยู่ที่ใคร ?
ก็ร้าวรวด...ปวดในฤทัยเกิน
เราไม่ควรพบกันเลยวันนั้น!
พบเพื่อมีคืนวันอันห่างเหิน
เพื่อสัมพั
4835
47
0
หน้าส่วนตัว
