ขุนศรี
โลกร้อนรุ่มสุมไหม้ให้หม่นหมอง
กิเลสครองครอบงำคุณธรรมหาย
ความละโมบโลบมากอยากเป็นนาย
สู่สิงกายมากมายหลายประเด็น
โลกเร่าร้อนเผาผลาญกาฬตัณหา
อวิชชาเชิดชูผู้เล็งเห็น
กลิ่นกิเลสเหตุเตือนเยือนเยี่ยมเย็น
เปรียบเปรยเป็นประทีปทองส่องแสงทอ
โลกสับสนคนวุ่นวายหลายแห่งหน
สาเหตุคนลืมบาปบุญคุณโทษหนอ
ความโลบมากอยากได้ไม่เพียงพอ
จิตจดจ่อเติมต่อก่อเกิดการณ์
อนิจจัง...หวังรวยป่วยทางจิต
คระครุ่นคิดทำผิดทางอย่างเหี้ยมหาญ
ลืมคุณธรรมล้ำเลิศเกิดเป็นมาร
เป็นคนพาลสันดานเถื่อนเงื่อนงำมี
อนัตตา...ลืมหลงตนชอบกลหนา
อันตัวข้ายิ่งใหญ่ในศักดิ์ศรี
สร้างอำนาจบาตรใหญ่เลื่อมใสดี
กล่าววาจีอ่อนหวานสะท้านใจ