กะเรกะร่อน
ลูกชายของสายลม
พัดผ่านมาเมื่อปลายปี
ท่ามกลางความหนาวเย็นของอากาศ
ทุกวูบผ่านราวกับมีดบินพันร้อยด้ามทิ่มแทงผิวเนื้อ
แต่วูบเดียวที่พัดผ่านและหมุนเวียน
อบอุ่นอยู่ในเนื้อใจ
ไม่มีประกายไฟในเตาผิงจุดความอบอุ่นให้คลายความยะเยือกจากภายนอก
ในบ้านหินอบอุ่น...
อณูแห่งความรักและอาทรวนเวียนห่มหัวใจ
ก่อนดอกไม้จะล่องลอยกลับมาพร้อมๆกันในห้องสี่เหลี่ยม
เกล็ดขาวละลายลงมาจุมพิตปฏิทินใหม่
กระแสลมวิ่งวนอยู่เงียบๆ แต่อบอุ่น
ลูกชายของสายลมพัดเอาดอกไม้สีเหลืองกลับไปเมื่อต้นปี
คล้ายว่ากระไออุ่นยังคงอยู่
ราววิญญาณที่วนเวียนอยู่ลางเลือน
ลูกชายของสายลมพัดกลับไป
ในที่ที่จากมา
เสียงแห่งความเงียบเข้าครอบ
1314
3
0
หน้าส่วนตัว
