ฤกษ์ ชัยพฤกษ์
เธออ้างว้างหมดหวังนั่งอมทุกข์
หมดสนุกในชีวิตคิดแต่หนี
จะไขว่คว้าหาใครไม่เห็นมี
ต้องยอมพลีหัวใจให้เป็นทาน
คว้าทำไมเส้นฟางอันสุดท้าย
แถมอยู่ปลายฟากฟ้าน่าสงสาร
เขาคงลืมไปแล้วเรื่องวันวาน
มาสืบสานเรื่องใหม่กับใจนี้
ความหลังเก่าลืมสิ้นอย่าผินมอง
มาให้คว้าจับจองได้เต็มที่
ถ้าหากมองให้เห็นแง่มุมดี
ได้เปรมปรีดิ์สุขใจไม่ไกลเกิน
คว้าเอาฟางสุดสายที่ปลายเส้น
อาจพลัดหลุดกระเด็นต้องเก้อเขิน
มือสองมือคว้ามั่นพากันเดิน
ใช่บังเอิญตั้งใจด้วยหมายปอง
มาเถิดหนาคนดีมีรักรอ
มาร่วมก่อร่วมสร้างทางเราสอง
เป็นนักสู้แกร่งกล้าต้องมาลอง
ไอละอองรักกรุ่นเป็นทุนแล้ว...
2136
3
0
หน้าส่วนตัว
