จดจารึกผนึกไว้บนใบหน้า ณ ดวงตาหน้าต่างแห่งปางหลัง ทิ้งร่องรอยร้อยสู้ยังอยู่ยั้ง เสมือนดั่งถ้อยคำจำนรรจา บันทึกความตามจริงสิ่งปรากฏ เลือดทุกหยดจดจารครั้งฟันฝ่า มิงดงามดั่งคำจักอักษรา ถ่ายทอดสื่อภาษามารำพัน ประทับจิตติดตรึงจนถึงทรวง สุขทุกข์ล่วงลวงใจเคยใฝ่ฝัน บทชีวิตเลือนลับนับกัปกัลป์ ใครเสกสรรค์บรรยายได้แจ้งจริง รจนากวีที่ไร้อักษร หลากบทตอนย้อนดูรู้สรรพสิ่ง ไร้ภาษาวาทะบอกอันกลอกกลิ้ง วางทุกสิ่งจึ่งพบปะยอดกวี....
2361
4
0
หน้าส่วนตัว
