ปริ่มปริ่มร่ำอารมณ์เผลอหวนไห้ ปริ่มปริ่มร่ำแทบขาดใจอาลัยหา ปริ่มปริ่มร่ำหยดน้ำเคล้าคลอตา ปริ่มปริ่มน้ำตายิ้มฝืนไหลคืนใจ ยังวนเวียนตกภวังค์ช่างปวดปร่า หลายเรื่องราวหลากปัญหารอแก้ไข พบเรื่องร้ายอยากเร้นหลบซบภพไพร อยากหยุดลมหายใจไปสักที เหลียวแลหาคนมองปองปลอบขวัญ เพราะหัวใจหนาวจนสั่นจนเต็มที่ กลับสิ้นไร้คนเคยปลอบมอบไมตรี สิ้นศักดิ์ศรีสิ้นค่าราคาแล้ว ให้น้ำตาคืนย้อนตะกอนผลึก ให้จิตสำนึกขับกล่อมให้ผ่องแผ้ว แต่เจ้ากรรมน้ำตาย้อนนอนเป็นแนว กลั้นสะอื้นเสียงแผ่วคืนวันกลับฝันร้าย
1846
10
0
หน้าส่วนตัว
